Dzwoniłam do ciebie.
Nie było lekko, ale rozmawiałam z wszystkimi mediami.
Za każdą publikację dostali rekompensatę kosztów podróży.
O mojej pomówimy później.
Jeśli chodzi o media,
Soop wstrzymaliśmy do odwołania.
Wiem, że szukasz winnego, a najchętniej obwinisz mnie,
ale to nie moja wina.
Ciężko mi to powiedzieć,
więc powiem wprost.
Soop nie istnieje.
Wade zamroził twoje konta. Nie mamy forsy ani opcji.
Jest o tyle ciekawie, że czeka nas proces o nazwę.
Gwyneth się wściekła, bo „Soop” brzmi jak „Goop”.
Bzdura, ale teraz to i tak bez znaczenia.
Przypominam, że ostrzegałam cię przed Wade'em.
Mówiłam, żebyś się upomniała o własne konto,
ale ty wolałaś podstęp.
Chciałaś wszystko robić na szybko
i nie zadbałaś o linię kredytową. Sama ci to zalecałam.
Tak oto wylądowałyśmy tutaj.
Ja to pamiętam inaczej.
No pewnie.
Taka już jesteś.
Wiesz, że to nieprawda.
Nie możemy się zgodzić.
Nienawidzę takich sytuacji.
Dam ci ochłonąć.
Zadzwoń, jak ci przejdzie.
Bardzo śmieszne. Łapię, jesteś zła.
Przestań, Diano. Dość!
Co ty odpierdalasz?
Może mały wstrząs przywróci ci pamięć.
WALKA Z GOLIATEM
Wysoki Sądzie, pan Blackwood zasłania się umową
i odmawia udzielenia odpowiedzi.
Umowa o poufności obejmuje przebieg spotkania w Big Sur,
które uważamy za niezwiązane z przedmiotową sprawą
i niepodlegające ujawnieniu.
Nie wiemy, czy ma ono związek,
bo nie znamy jego szczegółów.
Proponujemy sprowadzenie pana Blackwooda na rozprawę dowodową,
po której sąd zdecyduje, czy spotkanie jest istotne dla sprawy.
Nie. To absurdalny pomysł.
Ty jesteś absurdalna.
Przepraszam, Wysoki Sądzie.
Pani Sen,
proszę wyjaśnić, gdzie kryje się absurd.
- I podać podstawę prawną. - Panie McBride.
- Przepraszam. - Wysoki Sądzie,
pan McBride wykorzystuje ten proces,
do którego nielegalnie nagabywał...
To nieprawda, a stwierdził to ten sąd.
Wykorzystuje go, by przygotować się do kolejnego.
Jeśli sąd uzna zeznanie za nieistotne,
zachowacie swoje sekrety.
Mówimy o legalnych i wiążących dokumentach,
a nie o uścisku dłoni za kulisami.
Jeśli obrona uniemożliwi nam dostęp
do informacji chronionych umową,
wniosę o odroczenie.
Jak pomyślę, że sprawa miałaby się ciągnąć miesiącami,
a ja będę was niańczył, to mi się odechciewa.
Pani Miller, kiedy najszybciej to możliwe?
Jutro rano.
Wspaniale.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Robię to tylko dla siebie.
Do jutra mamy bardzo niewiele czasu.
Coś państwo wymyślicie.
Koniec posiedzenia.
Proszę wstać.
Jak ściągniemy tu Blackwooda, Cooperman się zesra.
Oby nie.
Możliwe, że opinia będzie korzystna
i zeznania będą nieważne.
To dobrze.
Teoretycznie.
Tak czy siak, zeznawanie jest ryzykowne.
Boże, ciebie to kręci.
Być może.
Mówię poważnie, Wade.
Billy McBride zapyta, kto podpisał umowę.
I co z tego?
Zapyta też,
czy był tam ktoś, kto jej nie podpisał.
Muszę mówić całą prawdę?
Ryzykujemy.
Jeśli zataisz obecność Diany,
będzie to krzywoprzysięstwo.
Na to nic nie poradzę.
Zaatakuje Dianę.
Stanie się łatwym celem.
Dlaczego nie podpisała umowy?
Chciałem ją chronić.
I nie chciałem dowodów na to, że była na spotkaniu.
Rozumiem, że 11 lat temu to mogło mieć sens.
Nie mieliśmy szklanej kuli,
żeby przewidzieć obecną sytuację.
A jeśli powiem, że tam była?
Przed tym ryzykiem prawo nas nie ochroni.
Cóż,
czyli albo ją skutecznie uciszę,
albo powie wszystko Billy'emu, a ja skończę za kratami.
Ile zaryzykujesz, żeby sprawdzić wasze zaufanie?
Cholera.
Najwyraźniej
wpakowałem się w niezłe gówno.
Jeśli sędzia nas nie poprze,
Billy dostanie wszystko, czego chce.
A jeśli nas poprze, dalej będzie mógł to dostać.
Wszystko sprowadza się do mnie i Diany.
Do naszego zaufania.
Powinieneś się bać.
Dlaczego?
Mogła już pobiec do Billy'ego.
Zastanów się, czemu tego nie zrobiła.
Na co czeka?
Zapewne się dowiemy.
- Cześć. - Cześć.
Kupisz mi drinka?
Jimmy, burbon dla pani.
- Dla mnie również. - Oczywiście.
- Z lodem. - Jasne.
- Nie przeziębisz się? - Nie.
Dziękuję.
Proszę.
Dzięki.
No to...
No.
Nadarzyła się ciekawa inwestycja.
Od razu pomyślałam o tobie.
Czyżby?
A dlaczego nie?
Bez powodu.
Schlebia mi to.
I prawidłowo.
Jesteśmy wspólnikami.
Cóż...
Myślę o rebrandingu i ponownej sprzedaży Soop.
Wiesz...
Mieliśmy problem z nazwą,
ale dzięki temu dostrzegłam nowe możliwości.
W ten sposób dołączyłbyś na wczesnym etapie.
Za ochłapy, z tobą i Wade'em.
To nie dotyczy Wade'a.
To mój interes.
Na ile mogę liczyć?
Musiałbym zobaczyć biznesplan
i prospekt emisyjny.
Później się zastanowię.
Nie potrzebuję twojego zastanowienia, tylko kapitału.
Chwilowo nie śpię na forsie.
A kasyno?
To temat na inną ważną rozmowę,
czeka mnie spotkanie z radą ds. Indian.
Co ty pierdolisz, Joe?
Spokojnie, wodzu. Nie chciałem cię zdenerwować.
A zdenerwowałeś.
- No tak. - Posłuchaj.
Łączą nas owocne interesy.
Na ziemi i pod nią.
Otrzymujesz za nie niezłą wypłatę.
Zastanów się przez chwilę,
po której stronie stoisz.
Rozumiem.
Co u Stephanie?
Diano...
Mogła sprzedać mi ziemię Roya i nie mieszać się w tę sprawę.
Nie rób tego.
Pozdrów ją!
A ty na chuj się gapisz?
To, że masz zły dzień, nie znaczy, że ja też muszę.
I tu się mylisz.
Jimmy, jej już nie lej.
Oczywiście.
Zadarłaś z niewłaściwą babką, paniusiu.
Przestań.
- Poważnie? - Tak.
Zrobiłem coś nie tak?
Nie.
Zobaczymy się na zajęciach.
Jasne.
Jak chcesz.
DZIWKA - PIEKIELNA DZIWKA
Wasza sekretarka mówiła, że przesłuchujecie Blackwooda.
Chcę to zobaczyć.
Przykro nam, to zamknięte przesłuchanie.
Chcę usłyszeć, jak się przyznaje.
Będziemy cię informować.
Obiecuję.
Czy przysięga pan, że będzie pan mówił prawdę,
samą prawdę
i tylko prawdę, tak panu dopomóż Bóg?
Przysięgam.
Nie może tu przebywać, jest świadkiem.
Dziękuję pani.
Słucham? To zamknięte przesłuchanie.
Wysoki Sądzie, to siostra Wade'a Blackwooda.
Co z tego?
Wnosi pan sprzeciw?
Nie.
- Że co? - Nie szkodzi.
Niech go posłucha.
- Dobra? - Jasne.
Dzień dobry, panie Blackwood.
Dzień dobry.
Przypominam,
że zeznaje pan pod przysięgą.
Sprzeciw. Pan Blackwood o tym wie, dopiero przysięgał.
Do rzeczy, panie McBride.
Oczywiście.
Jeszcze jedno.
Jeśli doszło do przestępstw, proszę się powołać na piątą poprawkę.
- Nie trzeba. - Dobrze.
Jaki posiada pan majątek?
Proszę mi powiedzieć.
Dobrze. Dwa miliardy dolarów.
Dwa? Może być.
Rozumiem.
Ile terenu posiada pan w Dolinie?
Około 80 000 hektarów.
Sprzeciw. Dokąd to zmierza?
Badam grunt.
Proszę go badać szybciej.
- Oczywiście. - Dziękuję.
80 000 hektarów.
Może słabo liczę,
ale to 800 kilometrów kwadratowych.
Owszem.
Co pan uprawia?
Migdały.
Ile rocznie zużywa pan wody?
Około 500 milionów metrów sześciennych.
To więcej niż dwie trzecie Los Angeles.
Sprzeciw. Prawnik uzupełnia zeznania.
Przepraszam.
To była przytłaczająca liczba, nie powstrzymałem się.
Możecie to wykreślić.
Oczywiście.
Ile ma pan migdałowców?
Jakieś dziesięć milionów...
na 65 000 hektarów.
Ile są warte?
Zależnie od rynku
jakieś 800 milionów.
Kupa orzechów.
Dolarów.
Ponoć potrzeba czterech litrów wody,
by wyrósł jeden migdał. To prawda?
Nie liczyłem.
Dlaczego potrzeba tyle wody?
Rosną cały czas.
Trzeba je podlewać cały rok, inaczej zwiędną.
Sprzeciw. To już właściwe pytania?
Już prawie.
Podczas ostatniej suszy
stan zmniejszył panu przydział wody.
Z pewnością ucierpiały plony.
To było dość dawno.
Musieliśmy wykarczować 15 000 hektarów zdrowych drzew,
bo nie mogliśmy ich podlewać.
Zapewne wiele to kosztowało.
Owszem.
Ponieważ stan Kalifornia obciął wam dostawy podczas suszy.
Tak.
- Naruszyli warunki umowy? - Tak.
Groził im pan pozwem?
- Tak. - Co oni na to?
Zawarliśmy umowę.
Która dała panu kontrolę
nad nowo wybudowanym zbiornikiem w hrabstwie Blackwood
wartym 98 milionów, prawda?
Tak.
Czyli cała nadwyżka wody
spoczywa sobie w podziemnym zbiorniku
tuż u pana stóp.
Tak.
To miłe z ich strony.
Zdali sobie sprawę, jak cenne jest lokalne rolnictwo
dla gospodarki stanu.
Gdy zagroził pan stanowi pozwem,
oni przyszli do pana, wiedząc o znaczeniu migdałów,
i podarowali panu całą nadwyżkę wody?
Nie, to ja to zaproponowałem.
Pan się z nimi skontaktował?
Tak.
Mówił pan, że oni z panem.
Mój błąd. Przejęzyczenie.
Proszę go więcej nie popełniać.
Rozumiem.
Z kim z władz pan rozmawiał?
Z zastępcą dyrektora departamentu gospodarki wodnej, Spencerem Jacksonem.
Zatem pan zyskał kontrolę nad zapasami.
Co dostał w zamian pan Spencer Jackson?
Masę forsy.
Wysoki Sądzie, chcę pomówić z klientem.
Ja to zrobię.
Wie pan, że może się pan powołać na piątą poprawkę,
żeby uniknąć podejrzeń o popełnienie przestępstwa?
- Tak jest. - Doskonale.
Ale jestem biznesmenem i troskliwym obywatelem,
któremu zależy na karierze politycznej pana Jacksona.
Przekupił go pan, by otrzymać zapasy,
a następnie zatuszowaliście to umową?
To nie były łapówki,
tylko legalne darowizny na rzecz kampanii.
Proszę złożyć skargę do Kongresu.
Dobrze być bogatym, prawda?
Bywałem i biedny, i bogaty.
Wolę bogactwo.
Zatem umowę zawarto
na spotkaniu w 2008 roku w Big Sur?
Tak.
Umowa w Big Sur.
Tak?
Czy wszyscy obecni podpisali umowę?
Nie.
Nie?
Pani Summers, moja asystentka,
podpisała ją, ale nie była jej stroną.
Delores Summers.
Rozumiem, że już u pana nie pracuje. Dlaczego?
Odeszła.
Ciekawe dlaczego.
Nie tylko to jest ciekawe.
Czyli nie wie pan.
Nie wiem.
Proszę wymienić wszystkich ze spotkania, którzy podpisali umowę w Big Sur w 2008.
Ja, pan Jackson, pani Summers,
Roy Wheeler, Gerry Kernan, Warren Hebb...
i Marisol Silva.
Marisol Silva?
Burmistrz Los Angeles, ta Marisol Silva?
Wtedy nie była burmistrzem,
a radną.
Reprezentowała wydział ds. gospodarki wodnej LA.
Oficjalnie?
Nie ma na ten temat informacji
w aktach wydziału.
Wiem tylko, że to załatwiła.
Proszę ją zapytać.
Z chęcią, ale chroni ją umowa, prawda?
Jeśli pójdzie po waszej myśli, zapytacie ją, o co chcecie.
Uważam, że umowę zawarto legalnie.
Odpowiedni ludzie podpisali odpowiednie dokumenty.
Za pieniądze.
Legalnie.
Pewnego dnia obudził się pan
i uznał, że okradnie Kalifornię z wody
i pozbawi jej mieszkańców Blackwood,
bo zbiornik jest właśnie w Blackwood,
a to pana nazwisko, więc zbiornik należy do pana. Tak?
Sprzeciw. To było pytanie?
Owszem.
Podtrzymuję.
Proszę kontynuować.
Jasne.
Powiem to inaczej.
Czy po zdobyciu kontroli nad zbiornikiem
postanowił pan, jako prezes zarządu ds. gospodarki wodnej,
odciąć wodę mieszkańcom,
by Tallgrass Farming Company,
pańska warta miliard firma, dalej przynosiła zyski?
Wszystko odbyło się legalnie.
O tym zadecydują przysięgli.
Sprywatyzował pan publiczne zasoby dla własnych zysków.
Mogą na to spojrzeć inaczej.
Sprzeciw. Czy pan McBride ma jakieś pytania?
Podtrzymuję.
- Coś jeszcze? - Owszem.
Jedna sprawa.
Czy to zdjęcie zrobiono na spotkaniu w Big Sur?
Tak.
Przed podpisaniem umowy czy po nim?
Po nim.
Czyli świętowaliście?
Sprzeciw. Pierwszy raz widzę to zdjęcie.
Chcę tylko potwierdzić jego autentyczność.
Oddalam. Proszę kontynuować.
Dziękuję.
Kto zrobił to zdjęcie?
Nie pamiętam.
Przejrzyjmy listę.
Możemy wykreślić te cztery osoby
czy miał pan samowyzwalacz,
który trzeba ustawić i pobiec?
A może coś innego?
Nas można odrzucić.
Ta czwórka odpada.
Zostają trzy opcje. Pan Jackson, pani Silva i pani Summers.
Coś panu świta?
Przypomina pan sobie?
To nieistotne,
możemy ich tu wezwać,
a następnie zapytać, kto zrobił to zdjęcie.
Już wiem.
To Diana, moja siostra.
Rozumiem.
Zatem to ona zrobiła zdjęcie. Podpisała umowę?
Nie.
Była na spotkaniu?
Tak.
Czyli mogę ją przesłuchać, a ona powie mi wszystko,
co wydarzyło się w Big Sur.
Wszystko, co obejmuje umowa?
Nie jestem prawnikiem.
Wiem, ale ja jestem. Powie.
Dlaczego nie musiała podpisać umowy?
Sprzeciw. To zdecydowanie zbyt wiele.
To, co stało się wtedy w Big Sur,
kto i dlaczego podpisał umowę, a kto nie,
nie ma związku z klientami pana McBride'a
i tym, czemu nie mają wody.
Podtrzymuję.
Jeśli to wszystko,
to usłyszałem dość, by podjąć decyzję.
Proszę?
Ma pan coś jeszcze czy mam wydać opinię?
No dobrze.
Mam coś do dodania.
Jeśli w Ameryce jest miejsce,
w którym bezsilni i pozbawieni ochrony
powinni liczyć na sprawiedliwość,
jest nim sala sądowa.
Przed wydaniem opinii proszę pamiętać,
że żyjemy w czasach rekordowej niesprawiedliwości.
Najbogatszy 1% mieszkańców ma więcej niż najbiedniejsze 90%.
Pan Blackwood właśnie wyjaśnił,
że gdy władze ograniczyły mu dostęp do wody,
wykorzystał swój majątek, by przejąć kontrolę nad zbiornikiem
i całą nadwyżką wody.
Co z moimi klientami?
Co z pozostałymi 90%? Albo 99%?
Oni nie pragną miliardów.
Chcą tylko napić się wody.
W idealnym świecie to tu odnajdziemy prawdę.
A jest ona taka, że ludzie cierpią.
Proszę jedynie,
aby wziął pan to pod uwagę
i zapewnił sprawiedliwość
dla tych 90%,
a nawet 99%.
Niech pan ich nie pomija.
Rozumie pan.
Choć nie rządzimy długo,
staramy się zapewnić uczciwość i odpowiedzialność ratusza.
Nie możemy jednak spocząć na laurach,
ponieważ świat oczekuje od nas przywództwa, energii i wyobraźni.
Los Angeles zawsze było innowacyjne.
Możemy i musimy wykorzystać niebywały potencjał miasta,
by walczyć z bezdomnością, różnicami społecznymi,
a także konsekwencjami globalnego ocieplenia.
Lecz nie tylko firmy i politycy
napędzają ten świat.
To zadanie dla wszystkich.
Spędzając czas ze studentami,
BURMISTRZ MARISOL SILVA PRZYWÓDZTWO I POLITYKA PUBLICZNA
znajduję inspirację w ich energii i zaangażowaniu,
dzięki czemu czynię Los Angeles i Kalifornię
liderem w zakresie progresywnej infrastruktury,
która będzie służyć naszemu środowisku i chronić je
jeszcze przez wiele lat.
Kraj liczy, że wy, nasi przyszli przywódcy,
zaangażujecie się lokalnie.
W ten sposób zainspirujecie zmiany, których potrzebuje nasz rząd.
Uważajcie, dajcie się usłyszeć,
a ujrzycie zmiany, bez których ten kraj się nie rozwinie.
Dziękuję.
Nie chcesz tego zrobić.
Nie masz lekcji do odrobienia?
Zmykaj.
Idź coś poczytać.
Pozdrów tatę.
Pogadamy o sam wiesz kim?
Co?
Sędzia zaprasza.
Proszę usiąść.
Dziękuję.
Nie przyjmę zeznania pana Blackwooda,
jak również wszelkich informacji związanych ze spotkaniem w Big Sur.
Jak to?
Nie mają związku ze sprawą.
Sposób pozyskania kontroli nad zbiornikiem,
choć odpychający,
nie ma związku z niewłaściwym zarządzaniem nim.
Blackwood kupił i pana?
Proszę uważać na słowa.
Przedstawił pan stanowisko, a nawet mnie zaciekawił. Gratuluję.
Ale co mam zrobić z zeznaniem?
Nie przedstawię go ławie.
Nie ma powiązania,
a poza tym szkodzi jego interesom.
Oczywiście, dlatego go pozywamy.
Ze względu na naturę zeznania
chciałabym wnieść o zabezpieczenie transkrypcji.
- Zgoda. - Naprawdę?
Naprawdę.
Wnoszę również o podjęcie środków mających na celu
uniemożliwienie dalszego ujawniania danych objętych umową.
Zgoda.
Zostawia nas pan z niczym?
Przyszedł pan z niczym
i tylko zmarnował pan nasz czas.
Właśnie.
Z reguły tego nie robię,
ale pan Cooperman nalegał,
by strona pozywająca pokryła nasze koszty.
Zgoda.
Niniejszym informuję pana,
że jest pan zobowiązany ponieść koszty sądowe pana Blackwooda.
Mamy coś do powiedzenia
czy to prywatna transakcja między panem a Blackwoodem?
Już dość usłyszałem,
a pan tylko pogarsza sprawę.
Przejdźmy do podsumowania.
Jak pan McBride sam zauważył,
nie ma dowodów na poparcie swoich twierdzeń.
Proces został zakończony.
Ma pan dwa tygodnie na znalezienie dowodów,
inaczej przychylę się do wniosku obrony.
Jeśli się to panu nie podoba,
proszę się odwołać.
Nie ma na to czasu.
Sprawa będzie się ciągnąć 20 lat, dobrze pan wie.
Ci ludzie potrzebują wody już teraz.
Skoro jest tak mało czasu,
proszę opuścić budynek sądu.
Skończyliśmy.
Z całym szacunkiem...
Nieważne.
I prawidłowo.
SĄD HRABSTWA BLACKWOOD
- Cóż... - Chryste.
Wade ją praktycznie poświęcił. Może z nami pogada.
Boże.
O nie.
Ty się przed nią ukrywasz.
Skończysz z tą psychoanalizą?
Jak chcesz.
Mam gdzieś twoją wyimaginowaną miłość.
Chcę jednak zrozumieć,
dlaczego zawsze uchodzi jej to płazem.
Nic na nią nie mamy.
Wcześniej ci to nie przeszkadzało.
Mam sporo na głowie. Nie chcę przegrać tej sprawy.
A kto chce? Ja nie.
No kto? Nikt.
Chcę ją wygrać,
żebyś mógł się tym zająć. Jasne?
Pewnie.
Nie powiedziałeś „tak”.
To znaczy to samo.
- Nie. - Tak.
Szlag.
- Bez jaj! - Postradaliście zmysły?
Nie rozumiem.
Wade Blackwood odpowiedział na wszystkie pytania?
To było tylko przesłuchanie.
Nie możecie nic powiedzieć?
- Nie. - Absurd!
A chociaż napisać na serwetce?
Nie. Zeznanie zabezpieczono, nie możemy go wykorzystać w sądzie.
Przyznał się do kradzieży wody?
- Sukinsyn, przyznał się. - Tego nie powiedziałam.
Przyznał, że nas wydymał,
a my nie możemy tego wykorzystać?
- Przecież o to się sądzimy. - Właśnie.
No dobrze.
Posłuchajcie.
Rozumiem, że to frustrujące.
Ale mamy inne asy w rękawie.
- Jakie? - Niech zgadnę.
- Nie możecie powiedzieć. - Właśnie.
Pracujemy nad tym.
Bez jaj.
Robimy, co możemy. Cierpliwości.
Nie mam wody, ściga mnie komornik.
- Cierpliwość odpada. - Rozumiem.
Jesteście w ogóle kompetentni?
Bo jak dla mnie odwalacie fuchę.
Jasne.
Dziękuję.
Dokąd to?
Puścisz ją tak?
Zostawiasz nas? Miło.
Pozywamy jedną z największych kancelarii w stanie,
która reprezentuje jednego z najbogatszych ludzi w kraju.
I to pro bono. Wiesz, co to znaczy?
Tak. Za darmo.
Bingo! Za jebane darmo.
Powinniście mi dziękować.
Wiem, że jestem niegrzeczna,
ale powoli mam dość.
Uaktywniły mi się wszystkie alergie, bo tkwię tutaj.
Na tym piaszczystym zadupiu,
próbując wam pomóc, a od wdychania tego gówna
dostałam wysypki.
Moglibyście chociaż
okazać odrobinę cierpliwości...
Przykro mi, jedyne, co wam pozostało,
to dać nam wykonywać pracę,
w której jesteśmy zajebiści.
Gratuluję.
Czego?
Jesteś w ciąży.
Owszem.
Tak.
Cześć. Jest Diana?
Nie wiem, gdzie jest.
W biurze jej nie ma, szukałem.
Może zniknęła.
Tak.
Nie powinniśmy się kontaktować, więc dobranoc.
W dupie mam ten prawniczy szajs.
Wiem.
Zaczekaj.
Billy.
Fajnie było, nie?
Tak sądzisz?
Zapomnijmy o prawnikach.
Jak się dogadamy?
Wszystko sprowadza się do liczb?
To tak nie działa.
No tak.
Daj spokój.
Ile zer?
Mówiłem. Dobranoc.
Czego chcesz?
Jesteś zła?
Czy to ważne?
Wybacz, że byłaś wśród pozwanych,
ale walczymy o wszystko.
Wspólnicy Roya byli zamieszani w szemrane interesy.
To nic osobistego.
Chciałbym zaoferować ci ugodę.
Wycofam pozew wobec firm i ziemi Roya,
a ty rozdysponujesz spadek tak, jak zechcesz.
Gdzie jest haczyk?
Potrzebuję pomocy.
Przed śmiercią Roy powiedział mi,
że szukam w złym miejscu,
jeśli chodzi o zarząd.
Wiesz, co miał na myśli?
Pewnie chciał, żebyś się odpierdolił.
Nie sądzę.
Miał coś na myśli.
Ale jeśli mam się odpierdolić, zrobię to,
tylko że nie będę mógł wycofać pozwu.
Nie wiem, co miał na myśli.
No dobrze.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Tak.
Billy wie, że jesteś zdesperowany.
A jestem?
Powinieneś być.
Będziesz zeznawać przeciwko mnie?
Nie wiem.
Dowiem się, jak z nim pogadam.
Może złożysz mi taką samą ofertę?
Ja ci powiem, ile zer chcę zobaczyć.
Nie muszę.
Aż tak mi ufasz?
Ani trochę.
Ale wiesz,
pod terenami federalnymi biegnie tunel,
którego budowę sfinansowała
twoja firemka, Fer de Lance.
Mam na ciebie haka.
Tylko że to twoja forsa.
O nie.
Nie.
To twoja firma, nie moja.
Forsa prowadzi do ciebie.
Tak uzna ława przysięgłych.
Ostrzegałem.
Roy cię ostrzegał.
Tunel pod tym terenem odbije ci się czkawką.
Już się odbił, choć jej nie czujesz.
Czeka cię długa odsiadka.
Billy nie wie o tunelu.
Ale może się dowiedzieć.
Strzelisz sobie w stopę, mówiąc mu o tym.
Jesteś pewna?
Tak.
Całkowicie?
Tak.
Albo...
moglibyśmy...
dojść do porozumienia.
Rozejm?
Nigdy.
Dlatego cię uwielbiam.
Robi się ciekawie, prawda?
Naprawdę.
Gra się zaczęła.
Potrzebuje informacji od Roya.
To nie takie proste,
skoro Roy nie żyje.
Fakt.
Chyba że...
ty nimi dysponujesz.
Fakt.
A dysponujesz?
Być może.
Jeśli mu pomogę, Diana cię dopadnie.
Jędza.
Wiesz...
Nie chcę sprawić ci kłopotu.
Pomóż Billy'emu,
a on pomoże tobie.
- Jesteś pewny? - Tak.
Posłuchaj...
Byłem kiepskim ojczymem.
Cóż.
Nie szkodzi.
Nie chcę, żeby coś ci się stało.
Jasne.
Dzięki.
Do zobaczenia.
Patty.
Nie będę zeznawać.
Nie upublicznię swoich interesów.
Zawrzyjmy umowę.
Muszę pogadać z Billym.
Wolę rozmawiać z tobą. Rozumiemy się.
Wiele o tobie wiem, a przecież tyle dla ciebie zrobiłam...
Kontaktowałaś się z matką?
Musisz być ciekawa.
Dostaniesz wezwanie,
po czym odpowiesz na nasze pytania w sądzie.
Nawet nie wiesz, o co pytać.
Co tam masz?
Nie wiem, może...
Pomyślmy.
Zaraz wrócę.
- Cześć. - Zajęta?
Trochę. Co tam?
Wybacz. Jestem okropna.
Co się stało?
Chyba zrezygnuję ze studiów.
Dlaczego?
To nie dla mnie.
Nienawidzę tej zasranej dziury.
Co się stało?
Prawie kogoś zadźgałam.
- Co? - Poszłam na przemówienie Marisol.
Nic się nie stało, ale...
Mam wrażenie, że tracę kontrolę.
Nie mogę nic zrobić z Marisol,
tatą ani swoim życiem.
Poza tym
za dużo piję.
Wiem o tym.
Już dobrze.
- Już dobrze. - Czuję, że tonę.
Spokojnie.
Wezmę tylko swoje rzeczy.
- Nie musisz. - Przestań.
Przejdziemy się.
Poczujesz się lepiej. Obiecuję.
Musisz tylko co nieco przemyśleć.
- Pogadać. - Dobrze.
Nie płacz.
Przesłuchanie nie poszło po jej myśli,
więc się odurzyła?
Mówiłem.
Cóż.
Jak długo śpi?
Jakąś godzinę.
Znów to samo?
Tak.
Traci kontrolę.
Cześć, mamo.
Cześć.
Znalazłaś to, co chciałaś?
Ostrożnie.
Tak.
Mamy tylko siebie.
Wiecie o tym?
My kontra cały świat.
A wujek Wade?
Co z nim?
Tylko wy się liczycie.
Może czas...
odłączyć się od stada, jak to mówią rolnicy.
Chodźmy na przejażdżkę.
Dokąd jedziemy?
Daj kluczyki.
Daj.
Dziękuję.
Mój synek.
Boicie się, że stracę panowanie?
Boże, nie strasz mnie tak.
Żartuję.
Cześć.
Uczysz się do porzygu?
Próbuję.
A co u Denise? Dawno się nie odzywała.
Denise...
sobie radzi.
Przedstawiam ją ludziom,
którzy pomogą jej przetrwać pierwszy rok.
Dziękuję.
Muszę ci powiedzieć coś ważnego.
Jasne.
Co takiego?
Wszystkiego najlepszego.
Dupek.
A czego się spodziewałaś?
Nie wiem, że cię aresztowano
lub że kogoś potrąciłeś.
Nigdy nie pamiętałeś o moich urodzinach.
Zawsze musi być pierwszy raz.
Dziękuję za pamięć.
Do usług.
Zdzwonimy się, dobrze?
- Dobranoc. - Sto lat. Pa.
Łobuz, któremu nie zależy,
to fajny towar,
aż pewnego dnia jedziesz z nim autem
i drzesz się wniebogłosy,
by zwolnił,
a on grozi ci pistoletem.
Później znajdujesz się
w knajpie o trzeciej w nocy,
a on pilnuje zakładników.
Chryste.
Wybacz wspominki.
Luzik. Tylko jedno pytanko.
Cofnijmy się.
Billy często mówi o umieraniu?
Nie. Tylko wtedy, gdy nie śpi.
Jasne.
Dopiero po piątym, może siódmym drinku.
Facet ma problemy.
A jeśli ja tak o kimś mówię, to znaczy...
Że naprawdę je ma.
- Cześć, Rita. - Jak tam, wodzu?
No nie.
Szukam Billy'ego.
My też, witaj w klubie.
Nie ma go tu.
Jestem jego wspólniczką. Mogę pomóc?
Przekaż mu, że liczę na spełnienie obietnicy.
Co to takiego?
Wskazówki, gdzie ma szukać.